wczasy, wakacje, urlop
24 lipca 2013r.

ZWIEDZAMY DEBRZNO Położenie ulic w centrum zachował się w niezmienionym od wieków układzie. Przyjeżdżający do Debrzna ze względu na wielkość miasta i oznakowanie nie powinni mieć większych problemów z poruszaniem się tu. Zniszczenia w 1945 roku nie pozbawiły miasta wszystkich zabytków. Niestety, po wojnie w miejscu większości kamieniczek pobudowano bloki i klockowate obiekty handlowo-usługowe.
24 lipca 2013r.

OKOLICE DEBRZNA I CZARNEGO Południowo-Zachodnia część powiatu człuchowskiego w czasach historycznych nigdy nie była zamieszkana przez zwartą grupę ludności kaszubskiej. Od podboju nadnoteckich rubieży Pomorza przez książąt piastowskich i przeprowadzonej tam kolonizacji okolice te związane były przede wszystkim z Poznaniem, a teren ten zwyczajowo zwano Krajną. Ani dziś, ani w przeszłości jednak określeniem tym nie obejmowano już okolic Debrzna.
24 lipca 2013r.

OKOLICE KOCZAŁY, PRZECHLEWA I RZECZENICY Trzy gminy leżące wzdłuż górnego biegu Brdy stanowią centralną i północno-zachodnią część powiatu. Zapewne około 2/3 powierzchni zajmują tu łasy, stanowiące przedłużenie w kierunku zachodnim Borów Tucholskich. N/e ma tu, jak gdzie indziej, typowych dla Kaszub "pustek", czy// pojedynczych samotnych gospodarstw położonych w oddaleniu od wsi.
20 czerwca 2012r.

Około połowy XIX w. Kościerzyna wyróżnia się jako żywotny ośrodek polskości, podejmujący energiczną działalność społeczną i narodową. W 1861 r. uruchomiona została prywatna szkoła żeńska, a w 1866 r. seminarium nauczycielskie, zaś w 1889 r. progimnazjum. Zakłady te pielęgnowały początkowo troskliwie tradycje polskie i dzięki patriotycznej postawie części polskiego nauczycielstwa były ogniskami polskiego wychowania. Prowadzona przez ss. wincentynki szkoła dziewcząt została na skutek denuncjacji zwizytowana przez ministra oświaty z Berlina, osławionego polakożercę Goslera, a następnie przekształcona na szkołę świecką. Wymienione stowarzyszenie w 1878 r. wydalono z Kościerzyny. Dyrektorem seminarium nauczycielskiego był przez jakiś czas znany poeta śląski Konstanty
20 czerwca 2012r.

Czapelsko (18 km) jest bardzo starą osadą, która przywilej lokacyjny uzyskała w 1323 r. Był to niegdyś ośrodek majątku, który wraz z wielkim obszarem leśnym w 1617 r. uzyskali jezuici ze Starych Szkotów, a utracili w 1772 r. w związku z konfiskatą ich dóbr przez władze pruskie. Na krańcu wsi za Reknicą, w miejscu spiętrzenia jej niegdyś tamą młyńską, wznosi się skromny kościółek o konstrukcji szkieletowej, zbudowany w 1861 r. na miejscu starszego. Otaczają go stare drzewa, między którymi stoi zabytkowa figura na granitowym slupie. Wyposażenie z okresu baroku. Do niedawna stał we wsi barokowy
20 czerwca 2012r.

Jezioro Raduńskie dochodzi d.0 wsi Stężyca, na północy łączy się pod Chmielonkiem z jeziorem Kłodno. Przepływa przez nie rzeka Radunia. Powierzchnia lustra wody Jeziora Raduńskiego Górnego znajduje się na poziomie 162 m i jest wyższa o 40 cm od powierzchni północnej części jeziora. Z grobli międzyjeziornej szosa biegnie ku górze i po kilkuset metrach przeciska się przez wykop w zboczu, otwierający dostęp na wysoczyznę. Miejsce to nazwane zostało Bramą Kaszubską. Około 2,5 km dalej widać odgałęzienie na lewo do wioski Przewóz,
20 czerwca 2012r.

Gowidlino (31 km) jest dużą wsią, malowniczo położoną na północnym krańcu Jeziora Gowidlińskiego. Oparciem dla okolicznej ludności i ośrodkiem zespołu osadniczego na tym terenie był gród w pobliskich Podjazach. Za czasów krzyżackich i później Gowidlino podlegało władzom w Mirachowie, a po roku 1818 włączone zostało do powiatu kartuskiego. W okresie międzywojennym przybywali tu letnicy, znajdowała się gospoda i schronisko młodzieżowe. Prócz starej chałupy z XIX w. interesującym zabytkiem jest kościół z ciosów kamiennych, wzniesiony w